Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Αγορές... ...και δωράκι!

Καλημέρες...
Όλοι γνωρίζετε την αγάπη μου για το scrapbooking, αυτό ίσως που δεν ξέρετε είναι ότι λατρεύω να ψωνίζω (όπως όλες οι γυναίκες, άλλωστε) υλικά για το ξεχωριστό αυτό hobby...
Στο πρόσφατο ταξίδι μου στη Νέα Υόρκη (φωτογραφίες θα σας βάλω μόλις επανέλθει ο σκληρός μου δίσκος... τι κακό με βρήκε!) σήκωσα τα μαγαζιά...
Η φωτογραφία το αποδεικνύει!!!
Το μόνο που μένει τώρα είναι να τακτοποιηθώ στον καινούργιο μου χώρο -σιγά σιγά- και να αρχίσω να χρησιμοποιώ τις ομορφιές που αγόρασα...!

Και μιας και πήρα τόοοοοοσα πολλά πράγματα, θέλω να σας χαρίσω κι εσάς κάτι.
Αφήστε το σχόλιο σας, γίνεται αναγνώστης (αν δεν είστε) και διαδώστε το... Όσοι περισσότεροι, τόσο το καλύτερο! Θα κάνω μια επιλογή από όλα (χαρτιά, λουλούδια, κόφτες,σφραγίδες) και κλήρωση προς το τέλος του μήνα ;-)

Σας φιλώ γλυκά!

Just a few words in English, since I have new followers (and maybe someone will be the lucky one) these are some of the goodies I bought at my recent trip to New York. I will make a selection (papers, punch, stamps and flowers) from all of these and you can be the lucky one :-). Have a nice day!


Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Beautiful...

Καλησπέρα και Καλή μας εβδομάδα!!!!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα υπέροχα σχόλια σας, για τις επισκέψεις σας στο blogoσπιτάκι μου και για την αγάπη σας! Σας υποσχέθηκα δημιουργία και μ' αρέσει να κρατώ τις υποσχέσεις μου, έστω και κάπως καθυστερημένα... ...
Η παρακάτω σύνθεση φτιάχτηκε για να λάβω μέρος σε δύο προκλήσεις, στους Crafty Croppers και στο Bird is the word.
Για την πρώτη πρόκληση έπρεπε να χρησιμοποιήσω ένα χαρτί cardstock, ένα patterned, μια κορδέλα, μια φωτογραφία, ένα brad, ένα die cut και έναν τίτλο... και γι' αυτό διάλεξα τη λέξη "Beautiful" που ήταν η λέξη για τη δεύτερη πρόκληση. Θα ήθελα να βάλω λουλουδάκια και πεταλούδες, αλλά το κράτησα λιτό... η μόνη "ζαβολιά" είναι λίγο mist στο cardstock και λίγο crackle accent σε μερικά στοιχεία του υπέροχου χαρτιού της prima με τα λουλούδια και τις πεταλούδες.
Πώς σας φαίνεται;

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Αποδείξεις... ...

ότι τίποτα δεν τελειώνει με ένα διαζύγιο...
Τώρα αρχίζουν τα ταξίδια, τα χαμόγελα, οι παρέες, τα ξενύχτια, οι κουβέντες με φίλους και κρασάκι στο τζάκι, οι αγκαλιές με αγαπημένα πρόσωπα... ...
Αποδείξεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε σκέφτονται και σ' αγαπάνε και δεν διστάζουν να στο δείξουν, αποδείξεις ότι πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης του εαυτού μας, αποδείξεις ότι κρύβουμε μεγάλη δύναμη μέσα μας, αποδείξεις ότι κάθε τέλος κρύβει μια υπέροχη αρχή, αποδείξεις ότι όσο πιο βαθειά σκάβει η λύπη μέσα μας, τόσο μεγαλύτερη ευτυχία μπορεί να χωρέσει, όπως μου είπε μια φίλη... ...

Και η μεγαλύτερη απόδειξη είναι ότι η ζωή κοιτάζει μόνο μπροστά και προχωράει και εγώ δεν πρόκειται να την αφήσω να μου γλιστρήσει μέσα από τα χέρια!

Στην επόμενη ανάρτηση, μια ακόμη απόδειξη θα είναι ότι θα μιλήσουν οι δημιουργίες... ... ;-)

Καλή Σαρακοστή!!!!

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Μια αγάπη δεν τελειώνει με έναν χωρισμό...

Πάει καιρός που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το δάκρυ μου...τώρα πια έχω φτάσει στο σταυροδρόμι που απλά αφηγούμαι τα γεγονότα...
Πέρασα πολλά τους τελευταίους μήνες, άντεξα, έκανα υπομονή, έδειξα αξιοπρέπεια, λύγισα, έκλαψα, άκουσα, αναλογίστηκα λάθη, προσπάθησα για μια ακόμη ευκαιρία, αλλά χωρίς αντίκρισμα...
Στην αρχή, κλείστηκα στον εαυτό μου, μετά προσπάθησα να βγαίνω έξω και να κάνω πράγματα που με ευχαριστούσαν, ύστερα άρχισα τα ταξίδια που μου είχαν λείψει, τώρα βλέπω παλιούς καλούς φίλους που με αγκαλιάζουν όπως τότε, κοιτάζω μπροστά, προσπαθώ τουλάχιστον... και το κυριότερο ασχολούμαι με μένα που τόσο με είχα παραμελήσει...
Ξεριζώθηκε ένα κομμάτι μου και πόνεσα πολύ, ακόμα πονάω, αλλά είμαι πολύ καλύτερα... ...
Έλεγα πως ζούσα ένα παραμύθι, πως την αγάπη τη δική μας δεν θα την έφτανε κανείς, δεν θα την ένιωθε κανεις, ταξίδευα καθημερινα σε ένα ροζ σύννεφο...δεν ξέρω, αλλά τώρα πια σκέφτομαι πως ίσως τα παραμύθια μερικές φορές τα έχουμε τόσο πολύ ανάγκη που μετασχηματίζουμε απλές ιστορίες σε τέτοια... ... ίσως... μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει!
Εγώ πάντως ξέρω πως ήθελα να εξατμιστώ σαν δροσοσταλίδα στα φύλλα της ψυχής του, ήθελα να καταλάβει τους ήχους της καρδιάς μου τις νύχτες, ήθελα να βλέπω το φεγγάρι μέσα από τα δικά του μάτια, ήθελα να πέθαινα να του έδινα ζωή, ήθελα να σταμάταγε η καρδιά μου για να αναπνέει εκείνος, ήθελα να ξέρει πως τον αγαπάω. Ήθελα να νιώσει όλα όσα νιώθω για αυτόν.
Ήθελα.... ... όμως εκείνος δεν τα ήθελε όλα αυτά.... Ήθελε να μείνει μόνος του... Τον άφησα λοιπόν και έφυγα εδώ και αρκετούς μήνες, έφυγα χωρίς να το θέλω...
Όπως και να 'χει το μόνο που εύχομαι είναι να είναι υγιής και ευτυχισμένος, γιατί η αγάπη μου για εκείνον είναι ακριβώς όπως την περιέγραψε ο Απόστολος Παύλος...
Αν και είπε τη λέξη "διαζύγιο", που ποτέ δεν φανταζόμουν να ακούσω από τα χείλη του, η ζωή συνεχίζεται... ...και πρέπει κι εγώ να κάνω το ίδιο...γιατί η ζωή είναι μόνο μια και είναι πολύ πολύ όμορφη!
Είμαι πεπεισμένη πως όλα όσα συμβαίνουν γίνονται για κάποιο λόγο, επομένως σίγουρα υπάρχει ένας καλός λόγος για όλα αυτά... ήδη μου έχουν συμβεί όμορφα πράγματα, όπως το ότι γιόρτασα την αυγή του νέου χρόνου στην Times Square της Νέας Υόρκης και μέρα με τη μέρα ξαναβρίσκω τον εαυτό μου!
Έχω 2011 λόγους για να κάνω τη νέα χρονιά ξεχωριστή, αληθινή, ζωντανή, διασκεδαστική, ταξιδιάρικη, δημιουργική, αγαπησιάρικη, υπέροχη, λαμπερή, εντελώς δική μου!!!
Καλή χρονιά :-)

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Καλές γιορτές!

Χρόνια πολλά, ευτυχισμένα, ξεχωριστά!
Φέτος τα Χριστούγεννα για μένα είναι αλλιώτικα.. όμως θα τα κάνω όμορφα και αξέχαστα, γιατί έρχονται μόνο μια φορά το χρόνο!
Σας εύχομαι ότι καλύτερο, να είστε όλοι καλά, να περνάτε υπέροχα και η νέα χρονιά να είναι ευλογημένη και πολύ πολύ καλύτερη από την προηγούμενη!
Σας φιλώ και σας ευχαριστώ πολύ (ξέρετε εσείς γιατί!)

Καρτούλες δεν έφτιαξα, εκτός από αυτή που ακολουθεί... και αναγκάστηκα να τη φτιάξω με λίγα υλικά, σε 10 λεπτά, στο Παρίσι το βράδυ που είχαμε μπόλικο χριστουγεννιάτικο πνεύμα να μας συνοδεύει με κόκκινα σκουφιά και κάλαντα!



Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

Ερωταποκρίσεις...!

Καλησπέρα! Με χάσατε, ε; Δεν περνάω και την καλύτερη φάση της ζωής μου...αλλά το ξέρετε ήδη αυτό!
Θα σας πω άλλη φορά το λόγο, αν και κάτι έχετε καταλάβει!
Τώρα ήρθα να παίξω ένα παιχνίδι στο οποίο με προκάλεσε η ταλαντούχα φίλη Demi στο οποίο πρέπει να απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις...

Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι:
Να ξυπνάω το πρωί και να έχει ξημερώσει μια καινούργια μέρα...

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
...παλιότερα με ξύπναγε ένα φιλί, τώρα πια ξυπνάω με τη σκέψη να πάω στη δουλειά για να ξεχάσω εκείνο το φιλί...

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια:
...κάθε μέρα ξεκαρδίζομαι κυριολεκτικά! Είναι για να πνίξω εκείνο το δάκρυ, που έτσι και το αφήσω θα γίνει χείμαρρος και θα με πνίξει...

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Η υπομονή μου, ικανή να σκάσει και γάιδαρο.

Το βασικό ελάττωμά σας;
Το πείσμα μου, που δεν το βλέπω πάντα ως ελάττωμα...

Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Σήμερα είμαστε όλοι ήρωες, αν αναλογιστείτε τι περνάμε καθημερινά και πως το αντιμετωπίζουμε!

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Προσωπικότητα; Δύσκολη ερώτηση. Αγαπώ πολύ την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και κατά συνέπεια όλους τους εκφραστές της, αν και δεν τους φτάνω ούτε στο μικρό τους δαχτυλάκι!

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Τι νόημα θα είχε η ζωή χωρίς λάθη; Φτάνει κάποια στιγμή να μαθαίνεις από αυτά και να μην ξανακάνεις τα ίδια!

Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Είναι αυτό που δεν έχω κάνει ακόμα... πάντα έτσι το σκέφτομαι! Ο Θεός στάθηκε γενναιόδωρος μαζί μου και έχω κάνει πολλά και πολύ όμορφα ταξίδια μέχρι τώρα...

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Ο Καζαντζάκης και ο Λουντέμης σημάδεψαν τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια. Ο Coelho με συντροφεύει πάντα, αλλά η αγάπη μου στον Καζαντζάκη είναι ανεξάντλητη.

Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;
Να έχει προσωπικότητα και να είναι ειλικρινής.

Και σε έναν άντρα;
Το ίδιο και σε έναν άντρα.

Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Η Ασκητική του Καζαντζάκη.

Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Λατρεύω το Σταυρό του Νότου... επομένως θα ξεχωρίσω τον Θάνο Μικρούτσικο.

Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο...

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος:
Από Έλληνες ξεχωρίζω τον Λύτρα και από ξένους μου αρέσει πολύ ο Νταλί.

Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το τυρκουάζ.

Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Νόμιζα πως είχα κάνει κάτι... αλλά τελικά δεν έχω κάνει τίποτα που να το θεωρώ επιτυχία...

Το αγαπημένο σας ποτό;
Ο καλός ο μύθος όλα τα αλέθει! ;-)

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Δεν μετανιώνω για τίποτα και για κανέναν... ίσως απλά μόνο που μερικές φορές αφήνω τον χρόνο να περνάει ανεκμετάλλευτος.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;
Το ψέμα.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Η φωτογραφία και το scrapbooking, τώρα τελευταία και η Κατερίνα :-)

Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Να πάθει κάτι κακό κάποιο από τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Δεν λέω ψέματα! Τα απεχθάνομαι, δεν το είπαμε;;;

Ποιο είναι το μότο σας;
Όλα στη ζωή γίνονται για κάποιο λόγο.... κι ας μην το καταλαβαίνεις εκείνη τη στιγμή!

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Ευτυχισμένη...

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Σε συγχωρώ...γιατί αγάπησες πολύ...

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Στη χειρότερη που θα μπορούσα να είμαι... η ζωή μου έχει έρθει τα ίσια ανάποδα, αλλά δεν το βάζω κάτω! Είπαμε όλα γίνονται για κάποιο λόγο...Κάθε εμπόδιο για καλό!

Προσκαλώ κι εγώ όλους εσάς που θα διαβάσετε αυτή την ανάρτηση να παίξετε, αν το θέλετε και αν δεν το έχετε ήδη κάνει!Δεν θέλω να σας υποσχεθώ πράγματα που δεν μπορώ να τηρήσω, αλλά θα προσπαθήσω από δω και μπρος να είμαι πιο συνεπής στις αναρτήσεις μου, και κυρίως στις επισκέψεις μου στα blogoσπιτάκια σας που πραγματικά πολύ καιρό να επισκεφτώ...και μου έχουν λείψει πολύ!

Σας φιλώ γλυκά!

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Επιστροφή...

και προετοιμασία για νέο ταξιδάκι....
Καλησπέρες! Γύρισα από το παγωμένο Παρίσι γεμάτη με όμορφες εικόνες, ωραίες αναμνήσεις, χαμόγελα με καλούς φίλους, νέες γνωριμίες, πολλές ιδέες, χιονισμένα τοπία, παιχνίδια, ανέμελους περιπάτους... και τώρα μετράω αντίστροφα για ένα ταξίδι που πάντα ονειρευόμουν να κάνω... Φωτογραφίες πολλές, δημιουργίες αρκετές, άλλες τελειωμένες, άλλες όχι, καθόλου ψώνια (τουλάχιστον όχι για το hobby), αλλά γεμάτη από ξεχωριστές αναμνήσεις και πολύ ανανεωμένη και αυτό το χαίρομαι ιδιαίτερα...γιατί στην πορεία της ζωής το είχα χάσει... το είχα ξεχάσει... κάπου κάτι πήγαινε στραβά, δεν ξέρω... όμως ναι είμαι πολύ καλύτερα, ξαναβρήκα το χαμόγελό μου και προχωράω, που και που κοιτάζω και λίγο πίσω...αλλά βλέπω τα πράγματα με άλλη ματιά.... ... και βάζοντας πάντα πάνω από όλα εμένα!!!
Κάποιοι έχετε μια μικρή ιδέα τι μου συμβαίνει, κάποιοι άλλοι δεν γνωρίζετε καν ούτε εμένα, ούτε τα προβλήματά μου, όμως όλοι μου έχετε σταθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και γι' αυτό σας ευχαριστώ πολύ! Δεν θέλω να μιλάω για το παρελθόν, όχι τώρα τουλάχιστον...
Θα αφήσω τις εικόνες από το Παρίσι να μιλήσουν από μόνες τους ;-)
Καλή μας εβδομάδα και Χρόνια Πολλά σε όλους!

Τι να πει κανείς για τη Disneyland;
Για το χιόνι στο Buthiers και το κρύο; Μπρρρ...
Για την πόλη του Φωτός... γενικότερα;
Για τα γλυκάκια;;;
Και για το σήμα κατατεθέν του Παρισιού;;;